Sat, 30 Mar 2024 07:49:59 -0700WeeblyFri, 10 Apr 2020 12:48:29 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/jestem-bogactwem​Jestem bogactwem
tysiącem możliwości
oczyszczeniem deszczem w marcowy poranek
mgłą rosy na ostudzonej trawie.
Jestem spełnieniem
porywów serca - tych wzniosłych
uśmiechem witającym budzące się słońce
dotykiem kory ukochanego drzewa.
Jestem oczekiwaniem
na to, z czym jestem jednością
i podziękowaniem
za eksplozję doznań boskiej manifestacji.]]>Thu, 29 Jan 2015 14:20:58 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/constallationTuż
przed
konstelacją
na świat otwierającą
w
entuzjastycznym
oczekiwaniu
na nieznane
w duszy odczuwane jako dobre.
Wiem
więcej niż nic
mniej niż wszystko
i już
się cieszę
na słodkie dopełnienie
brzmieniem trąb
w niebiosach
zapisane
i inspirację.
]]>Mon, 15 Dec 2014 07:29:33 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/miedzy-zachwytem-i-ciszaNa krawędzi świata
ze wzrokiem
utkwionym
w rozświetlony horyzont
i decyzją
o odpowiedzi
na wołanie duszy...
wsłuchuję się
w słodkie brzmienie życia
zawieszone
gdzieś
między zachwytem i ciszą
w tęczy
codzienności.]]>Tue, 25 Nov 2014 10:04:12 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/narodzenie-swiatlaZapukałeś do moich drzwi
jak rozbójnik,
nocą.
Posadziłeś obok siebie
na koniu
a potem
pokazywałeś świat.
Bez słów.
Wiatr
kołysał mi włosy
a ty moje ciało.

Dałam się zabrać w nieznane,
do krain,
gdzie sól wiąże skały
i nie słychać innych ludzi.
Dałam się trzymać za rękę.
A przecież byłeś nieznajomym.
Przekonywałeś mnie
łagodną pewnością
do nowej ziemi
i nowego bycia.
Zaufałam
i tobie
i życiu.

Byłeś ciepłem.

Moją kobiecość
przycisnąłeś do piersi,
ogrzałeś.
A potem
ubrałeś w świętość
z czułością boskiego kochanka.
I wyniosłeś na ołtarze,
Nauczycielu,
miłość mojego serca
krwiście czerwoną,
tak żywą,
że aż złotem lśniącą.
I spojrzałeś...
na mnie i na to serce.
I bez cienia wątpliwości
zdmuchnąłeś
ostatnią świecę,
bym w ciemności
na nowo doświadczyła
narodzenia.
]]>Fri, 03 Oct 2014 07:33:14 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/zmyslowoscMijają godziny
w dusznej przestrzeni
niedomówień
Zsuwam się
po ścianie
czując na karku
spękany materiał
… skały
i mchu
Dłonie
szukają spełnienia
W tej wilgotnej zabawie
odkrywam
święte
połączenie
z istotą
kobiecości

]]>Fri, 03 Oct 2014 07:27:40 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/kocham-twoja-lagodnoscKocham
tą łagodność
malującą się uśmiechem
na twej gładkiej twarzy,
moment wzruszenia
kiedy jesteś zadowolony
… a potem zaskoczony
tysiącem słodkich pocałunków
rzuconych na szyję
jak deszcz…
Owiewam cię
drobinami
czułych skojarzeń
i zostawiam
w twoim własnym
doświadczeniu wolności.

]]>Thu, 02 Oct 2014 12:53:57 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/jestesmy
Pozwalam ci
zaledwie musnąć
myślą
może sentymentem
granicy
za którą
jestem.

Jesteś morzem
marzeniem
spełnieniem, kiedy cię zaproszę.
Daję ci się poznać.
Daję sobie cię poznać.
Koszulę masz ciemną
w środku jesteś jasny.
Światło twoje.
Twoje - moje.
Światło moje
we mnie.
Odbijamy się
w sobie, w spojrzeniu.

Dobrze cię znam
w twej istocie.
Bo jesteś mną.
Ale na teraz
niech
wystarczy
iluzja spotkania.
Powierzchowność
jest cudowna
nowa
zaskakująca.]]>Thu, 25 Sep 2014 15:05:48 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/nie-to-nie-jest-szalenstwoPrzenikanie, siła
pierwsze kroki
w poruszeniu mocy
góra
dół
i oddech
raz jeszcze
góra
dół
Dobrze rozumiejąc
co znaczą
szybkie uderzenia serca
tworzę
wewnętrzny pomost
Odwaga - pokora
Połączenie niezwyciężonego z kruchym
Budzę się
w powitaniu
lecz
z trwogą
małą tym razem
ale jednak
i nie odrzucam nic
przyjmuję niespodzianki
Czuję błękit
Nie, to nie jest szaleństwo.]]>Thu, 25 Sep 2014 15:03:42 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/co-mi-przynosiszMgła
się rozrzedza
łagodnie ustępując pola
jasności.
To skrzydła Aniołów?
Boże,
wzniecasz ogień
nadziei.
Ona
wypuszcza korzenie... powoli...
I dobrze.
Tęczowe cząstki
spływają,
przenikają ciało.
I nie ma już różnicy
między mną
a błogo-STANEM.
Podążam
za ruchem SPOKOJU.
w naturalnym rytmie
mojego oddechu.
Dziś
pozwalam
na kontakt tylko
z jasnością.
Nie bez wątpliwości,
czując
muśnięcie
czegoś, co można porównać do
zaufania
i obserwując,
ciągle,
bo jednak
nie mam tyle odwagi.
Integruję informacje.
Co mi przynosisz?]]>Tue, 23 Sep 2014 06:54:11 GMThttps://www.samantaulybin.com/poetry/wgladZapala się cudowna lampka
pomysłu
Wyobraźnia przesuwa obrazy
stałe
ruchome
światła wielkiego miasta
niespokojnego w swoim spokoju
i morze rybackiej wioski
na skraju świata
A wszędzie przestrzeń
dobra
i materia unoszona na obłokach kolorów
Starzec przy drodze
przypomina o czasie
w swej drapieżności słodko odczuwanym na plecach
Pora włożyć buty do tańca
mówi
tancerka światła
Wszystko
splata się
w swoim rytmie
niepodległym kontroli
Bezkresne wirowanie, eksplozja doznań
błogo unoszona na ramieniu przewodnika
i twórcy w jednym
Obserwuj, poczuj...
Daj się objąć temu, co twoje
To nie boli.

]]>